Ogrodzenia

Rola ogrodzeń, a także materiały stosowane do ich budowy zmie­niały się z czasem. W okresie średniowiecza i renesansu budo­wano głównie płoty z wikliny, parkany z tarcic, mury i wały oraz sadzono żywopłoty. Baro­kowe parki i ogrody otoczone były zwykle dekoracyjnymi kra­tami żelaznymi, parkanami za­wieszonymi między murowanymi słupami, murami kamiennymi lub ceglanymi oraz płotami z ażu­rowych elementów ceramicznych. Chroniły one otaczany teren przed intruzami.

Współczesne ogrodzenia oprócz funkcji ochronnej spełniają jesz­cze rolę izolacji od niepożądanego sąsiedztwa oraz osłony od wia­trów. W miastach rola ogrodze­nia ogranicza się raczej do zazna­czenia granic własności. Ogrodzenia prowadzone wokół małych ogrodów przydomowych, zwłasz­cza bardzo wysokie, zmniejszają przestrzeń ogrodu i tak zwykle ograniczoną.
Na terenach wiejskich i podmiejskich buduje się ogrodzenia ochronne. Funkcja ochronna ogro­dzeń wzniesionych wokół ogro­dów i działek rekreacyjnych polega na zabezpieczeniu przed wejściem na ich teren zwierząt, których 'swobodne poruszanie się mogłoby doprowadzić do zni­szczenia uprawianych tam roślin.

Funkcja izolacyjna ogrodzenia polega przede wszystkim na osło­nięciu wnętrza ogrodu i odizolo­wania go od uciążliwych pod względem estetycznym terenów sąsiednich. Umiejętne zastosowa­nie ogrodzeń izolacyjnych pozwa­la na ukierunkowanie uwagi u­żytkowników na atrakcyjne części widokowe wewnątrz ogrodu. Jako ogrodzenia izolacyjne buduje się też ogrodzenia wewnętrzne, maskujące pewne części posesji o charakterze gospodarczym (np. osła­niające placyk gospodarczy z trzepakiem, miejsce z koszami na od­padki).

Rolę ogrodzeń izolacyjnych pełnić mogą odpowiednio ukształ­towane nasadzenia roślinne. Zaj­mują one jednak znacznie więk­szą powierzchnię niż inne ogro­dzenia, a na pełny efekt nasadzeń trzeba czekać kilka lub nawet kilkanaście lat. Pnącza rosną wprawdzie szybciej, ale wymagają odpowiednich podpór.
Na działkach narażonych na działanie silnych wiatrów sto­suje się ogrodzenia; których głów­nym zadaniem jest zmniejszenie siły tych wiatrów oraz osłonięcie wydzielonych części ogrodu przed wiatrem. Rolę osłony wiatro­chronnej spełniają podobnie jak poprzednio odpowiednie nasadze­nia roślinne, np. pasami o dość du­żej szerokości.
Narastająca intensywność ru­chu samochodowego na drogach i związany z rm uciążliwy hałas i zanieczyszczenie powietrza spo­wodowały konieczność podjęcia prób ograniczenia wpływu tych negatywnych zjawisk na tereny
zamieszkałe. Efektem wielu po­szukiwań było opracowanie spec­jalnie skonstruowanych ogrodzeń, które w znacznym stopniu zmniej­szają natężenie hałasu. W zasadzie ogrodzenia tego typu łączą w so­bie funkcję dźwiękochłonną, wia­trochłonną i izolacyjną.
Często popełnia się błąd polegający na ogrodzeniu działki przed sporządzeniem projektu bu­dynku i ogrodu. Niejednokrotnie właściciele ogródków traktują ogrodzenie jako zaznaczenie granic swojej własności, nie przywiązu­jąc do jego wyglądu większego znaczenia. Jest to często przyczy­ną chęci zmiany ogrodzenia już po jego wykonaniu lub maskowa­nia go roślinami.
Projektując ogrodzenie należy dostosować jego wygląd do ar­chitektury budynku, jego przezna­czenia oraz do rodzaju i koloru jego elewacji. Trudno np. nazwać udanym ogrodzenie drewnianego domu siatką z metalowymi brzyd­kimi ozdobami lub pretensjonal­nymi elementami z metalu w pos­taci kółek, gwiazd itp., pomalowa­ną na jaskrawy kolor.